![30.10.2020-ci il tarixdə Sumqayıt Şəhidlər Xiyabanında dəfn olunan dörd qeyrətli Vətən oğlunun həyat hekayəsi... 30.10.2020-ci il tarixdə Sumqayıt Şəhidlər Xiyabanında dəfn olunan dörd qeyrətli Vətən oğlunun həyat hekayəsi...](/uploads/posts/2023-10/medium/1698656524_black-bold-gym-membership-promotion-flyer-nstagram-postu.png)
Hər biri NƏR kimi bir oğul idi! Hər birinin köksü
VƏTƏN eşqi ilə çırpınırdı və elə canların fəda etməyə hazır olduqları Vətənin
yolunda, düşmənlə savaşa hazır oldular! Cəng meydanında misilsiz şücaət göstərərək
qəhrəmancasına həlak olsalar da, Allahın SEÇİLMİŞ bəndələri olaraq, Cənnətin
sakini olmağa layiq görüldülər! İgidlikləri ilə adlarını Azərbaycanın Yeni
Tarixinə yazaraq, milyonların sevgisini qazanan Şəhidlərimiz daima yadaşlarda
qalacaq, hər zaman anılacaqlar!
-----------------
*(Yazılar Şəhidlərimizin
Sumqayıt Şəhidlər Xiyabanında dəfn olunma ardıcıllığı ilə verilib).
İMANOV ƏNVƏR EMİl oğlu
(Əsgər)
Qısa arayış: İMANOV ƏNVƏR EMİl oğlu 11 yanvar 1999-cu ildə zəhmətkeş bir ailədə anadan olub. 2005-2016-cı
illərdə Sumqayıt şəhər 41 saylı tam orta
məktəbdə təhsil alıb.
Ənvər hələ məktəbdə
oxuduğu illərdə təlim-tərbiyəsi, fəallığı
ilə seçilib. Xoş xasiyyətinə, ciddi xarakterinə, səmimiyyətinə və
mehribanlığına görə, müəllim və şagird kollektivinin rəğbətini qazanıb.
İdmana
böyük marağı olan Ənvər, 2015-ci ildən AQGF-nin Baş məşqçisi, 10 qat Azərbaycan,
3 qat Avropa çempionu Zöhrab Məsimovun rəhbərliyi altında "Qol güləşi” idman
növü ilə məşğul olmağa başlayıb. Respublikada keçirilən yarışlarda iştirak edərək
uğura imza atıb, bir çox mükafatların sahibi olub.
2017-ci
ildə həqiqi hərbi xidmətə yola düşən Vətən sevdalı oğul – Ənvər İmanov əvvəlcə
Gəncə şəhərində, Andiçmədən sonra isə Tovuz rayonunun Ağdam kəndində yerləşən
"N” saylı hərbi hissələrdə "kəşfiyyatçı-baş atıcı” kimi xidmət göstərib.
Vətən
qarşısındakı borcunu şərəf və ləyaqətlə yetirən gənc əsgər, xidmətini başa
vurduqdan sonra, bir neçə özəl sektorda çalışıb. Hər işində masuliyyətli, diqqətcil
və qoçaq olan Ənvər, sadəliyinə, səmimiliyinə, bacarıq və asanlıqla ünsiyyət
qurmaq qabiliyyətinə görə, iş yerində
müdiriyyətin və kollektivin hörmətini qazanıb.
Ailə:İmanovlar ailəsi dörd nəfərdən ibarət olub: ata, ana və iki qardaşdan.
Valideynlər övladlarını təlim-tərbiyəli, nizam-intizamlı, vətənpərvər ruhda
böyütməyə çalışıblar və istəklərinə də nail olublar. Ənvər və Azər təkcə qardaş
yox, bir-birinə etibar edən və etimad göstərən əsl dost, arxa idilər.
----
Ənvər
İmanov 2020-ci ilin əvvəllərində, hələ məktəb illərində bir sinifdə oxuduğu,
sevib-seçdiyi Məleykə xanımla nişanlanır. Həmin gün həyatlarının ən gözəl
gününü yaşayan gənclər, gözəl arzularla gələcək üçün yeni-yeni planlar
qururlar.
2020-ci
ilin iyul ayında baş verən Tovuz döyüşləri, daha sonra iyulun 20-də dünyanı cənginə
almış Koronavirus (COVID-19) pandemiyası səbəbindən atasının dünyasını dəyişməsi gənc
oğlanı çox sarsıdır. Atası rəhmətə gedəndən sonra evin böyüklüyünü Ənvər öz üzərinə
götürür, qardaşı Azərə ata əvəzi, anasına dayaq olaraq, ailənin bütün yükünü
çiyinlərində daşıyır.
2020-ci
ilin sentyabr ayında, mənfur qonşularımızın işğalçılıq siyasətinə, azğınlığına
qarşı, onların layiqli cavabının verilməsi ilə bağlı, səfərbərlik elan olunan
zaman, Ənvər də Vətən torpaqlarının düşməndən
azad olunması uğrunda mübarizəyə qoşulmaq üçün, Qisas hissi ilə alışıb-yanan gənclər
kimi, adını könüllülərin siyahısına yazdırır. Həmin müddətdə o, sənədlərini Hərbi
Polis Məktəbinə verir. İşə başlamasına 10 gün qalmış – sentyabrın 21-də cəsur
döyüşçü çağırışçılarla Qusar rayonunda təlimlərə qatılır.
27
Sentyabr 2020-ci il tarixində II Qarabağ müharibəsi başlayan zaman Ənvər İmanov
Qusardan ön cəbhəyə göndərilir.
Azərbaycan
Ordusunun mübariz əsgəri Ənvər İmanovun Tərtər, Füzuli, Cəbrayıl, Zəngilan,
Qubadlı torpaqlarının işğalçılardan azad olunmasında misilsiz şücaəti olur. Silahdaşlarının sözlərinə görə, "Ənvər hər işdə heç nədən çəkinmədən özünü
irəli atar, birinci olmağa çalışardı”.
Ə.İmanov
xasiyyətcə çox xeyirxah, qayğıkeş, sadə və səmimi, bir qədər sadəlövh, mərd, qorxmaz,
vətənpərvər bir oğul idi. O, döyüş əməliyatlarında kəşfiyyatçı kimi də
iştirak etmiş, igidliyinə görə komandanlıq tərəfindən iki dəfə Fəxri Fərmana
layiq görülmüşdü.
Hər
zaman mənfur düşmənə qarşı hədsiz nifrət hissi ilə yaşayan gənc kəşfiyyatçı
döyüş meydanında cəngavərə dönürdü. Qarşı tərəfdən güllə atılanda hamı əyilər,
özünü qoruyardı. Ənvər isə, əksinə, elə bil, düşmənə meydan oxuyurmuş kimi,
ayağa qalxar, düşmənin üzərinə yeriməkdən çəkinməzdi. İradlara da, "onlar bizi vura bilərlər heç?!”deyərdi.
Vətəni sevdalı igidimiz belə cəsur və cəsarətli idi!
Oktyabrın
24-ü Ənvər evlərinə zəng vurur. Bu, onun ailəsi ilə bu günlər ərzindəki ən uzun
danışığı olur. Səsindən onun gözəl əhval-ruhiyyədə olduğu hiss olunurdu.
Anasına deyir: "Ana, oğlunla fəxr edə bilərsən!
Oğlun qəhrəman kimi medal alıb gələcək!”. Onun səsində bir inam, arxayınçılıq
var idi.
Oktyabrın
29-dan 30-na keçən gecə Ənvər silahdaşlarından biri ilə Xankəndinə kəşfiyyata
gedir. Demə, ermənilər meşədə gizləniblər. Onlar geri qayıdanda düşmən topları
işə düşür. Mərmi igidimizin düz yanına
düşür və həmin an qəhrəman oğul ən uca məqama – Şəhidlik Zirvəsinə yüksəlir.
Azərbaycan
Ordusunun igid, qorxmaz, mərd əsgəri Ənvər İmanov 30 oktyabr 2020-ci il
tarixində Sumqayıt Şəhidlər Xiyabanında
dəfn olunur.
Ənvər
imkan tapanda ailəsi və nişanlısı ilə əlaqə saxlayardı. O qədər möhkəm
xarakterli olub ki, narahat olan əzizlərinə belə, harada olduğunu deməzdi. Hər
kəsin verdiyi sual cavabsız qalardı. Dediyi sözlər də bu olardı: "Şükür, hər şey yaxşıdır, salamatçılıqıdır”.
Cəbhədə
olanda qardaşı Azərin ADNSU-nun "Nəqliyyat mühəndisliyi” fakültəsinə daxil
olması xəbərini eşidən Ənvərin sevincinin həddi-hüdudu olmur. O, zarafatla
qardaşına deyir: "Üzümüzü qara etmədin.
Çox şükür!”. Ata əvəzi olaraq, qardaşının uğurlarını özünün uğuru sayar,
onunla fəxr edərdi.
Mədinə xanım: "Oğlum çox qoçaq, mərd idi.
İşdə də, dostları və onu tanıyanlar arasında da böyük hörməti vardı. Ona hər
zaman, hər yerdə etibar edirdilər.
2020-ci il iyulun 20-də ömür gün-yoldaşımı itirdim. Ağlıma da gəlməzdi ki, 3
aydan sonra balamı da itirəcəm...
2020-ci il ailəmiz üçün ağır il oldu. Azərbaycana 2
fəlakərt gəldi, hər ikisi də mənim evimdən gəlib keçdi...”.
Məleykə xanım: "Biz sinif yoldaşı idik. Həmin
vaxtdan bir-birimizə könül vermişdik. Hərbi
Polisdə işə başlamalı idi. Amma məlum hadisələrlə bağlı qaldı. Əsgərlikdən qayıdanda nişanlandıq.
Toyumuz olacaqdı, amma atası rəhmətə getdi deyə, toy təxirə salındı. Demək,
qismətimiz belə imiş...
Çox vətənpərvər idi. "Hərbi formanı geyəndə özümlə
qürur duyuram” cümləsi hələ də qulaqlarımda səslənir. Gəncə hadisələri zamanı
telefonla danışanda narahatlığımı bildirdim. Cavab verdi ki, "öldü var, döndü
yoxdur”. O vaxt təzə əməliyyat olmuşdu. Qayıtmağı təklif etdim. Bircə kəlmə
dedi: "Mənə yaraşmaz!”. O, Vətən üçün doğuldu, Vətən üçün də canından keçdi”.
Hər
kəsin qəlbində ləyaqəti, vüqarı, namusu, qeyrəti ilə seçilən, qorxmaz,
sözübütöv, əqidəli və məsləkli Azərbaycan oğlu kimi qaldı Ənvər İmanov! Düşmənin
qarşısında inamla, əzmlə, inadla dayandı, bütün arzu və xəyallarının üstündən xətt
çəkən məğrur Döyüşçü! Mübərizəsinin sonunda ən ümdə arzusuna çatdı Qəhrəman Ənvər İmanov! Bu gün Azərbaycanın hər qarış torpağında, Şəhidimizin
arzuladığı kimi, üçrəngli Vətən bayrağı qürurla dalğalanır...
Azərbaycan
Silahlı Qüvvələrinin 21 yaşlı mətin, cəsur əsgəri, Baş atıcı İmanov Ənvər Emil
oğlu ölümündən sonra, Azərbaycan Respublikasının prezidenti İlham Əliyevin
müvafiq Sərəncamlarına əsasən, "Vətən
uğrunda”, "Füzulinin azad olunmasına görə”, "Cəbrayılın azad ounmasdına görə”və "Xocavəndin azad olunmasına görə”medalları ilə təltif olunub.
Ruhun şad olsun, Cənnətməkan Şəhidimiz!!!
---------------------------------
BƏKTİYEV MÜŞFİQ ABBAS oğlu
(Əsgər)
BƏKTİYEV MÜŞFİQ ABBAS oğlu 2002-ci il yanvar ayının 24-də Sumqayıt şəhərinin
Corat qəsəbəsində dünyaya gəlib. 2008-ci
ildə qəsəbədə yerləşən Sumqayıt şəhər 7 saylı tam orta məktəbin 1-ci sinifinə qədəm
qoyub.
Təhsil
aldığı illərdə təlim-tərbiyəsi, nizam-intizama riayət etməsi, səliqə-sahmanı, dərslərində
fəallığı ilə seçilən Müşfiq, geniş qəlbi, sadəliyi və səmimiliyi ilə müəllimlərinin və sinif yoldaşlarının hörmət və
rəğbətini qazanıb. O, məktəbin ictimai həyatında fəal olmaqla, keçirilən tədbirlərdə
həvəslə iştirak etməklə yanaşı, açıq sözlü olmuş, yeri gələndə açıq-aydın öz
fikirlərini söyləmiş, maraqlı təkliflər irəli sürmüşdü. Müşfiq qazandığı
uğurlarla hər zaman məktəbini və valideynlərini qürurlandırmışdı.
M.Bəktiyev
dəfələrlə məktəb və şəhər üzrə keçirilən "Şahin” hərbi idman oyunlarında,
komanda rəhbəri olaraq, üzərinə düşən məsuliyyəti dərk etmiş,
komandasına uğur qazandıraraq məktəbin adını ucaltmışdı.
Ailə:Müşfiq hələ 8-ci sinifdə oxuyanda atasının onları böyütmək və oxutmaq üçün nə qədər
əziyyət çəkdiyini görəndə, çox pis olur. Ailəyə dəstək olmaq üçün, düşünərək
bir çıxış yolu arayıb-axtarır..
Bir
gün atasına yaxınlaşaraq, kafelərin birində ofisiant işləmək istədiyini
bildirir. Lakin ata, nə qədər çətin olsa da, problemlərin öhdəsindən gələcəyini
qeyd edərək, oğlunun təklifinə etiraz edir. Ev qayğıları ilə məşğul olan ana –
Samirə xanım yoldaşına dəstək olmaq üçün, oğlunun təhsil aldığı məktəbdə
texniki işçi kimi fəaliyyətə başlayır. Beləliklə, ailə, qismən də olsa, maddi
durumu düzəldə bilir. Nəhayət, 2019-cu ildə Müşfiq orta məktəbi uğurla bitirir
və həyatın enişli-yoxuşlu yollarına qədəm qoyur. O, ilk növbədə ailəsinə yardım
etmək, dolanışığın daha da yaxşılaşmasına
dəstək olmaq məqsədi ilə, maşın servislərinin birində usta yanında "köməkçi”
kimi işləməyə başlayır.
Müşfiq
təhsilini davam etdirmək, qaynaqçı olmaq istəyini gerçəkləşdirmək üçün, sənədlərini
10 saylı Peşə Liseyinə verir və burada "elektrik qaynaqçısı” ixtisası üzrə təhsil
alır. Qoçaq və zəhmətkeş olan gənc oğlan həm işləyir, həm də oxuyurdu. Məktəbdə
olduğu kimi, burada da özünə yeni, etibarlı dostlar qazanır.
Müşfiq
uşaqlıqdan babası Arsalanın sevimlisi olmuşdu. Aralarındakı böyük yaş fərqinə
baxmayaraq, baba və nəvə möhkəm dost idilər. Torpağa bağlı olan Müşfiq babası
bağda işləməyə gədəndə onunla gedər, ağaclara qulluq edər, torpağı belləyər,
ağacları sulayardı. Yaşlı babasının şox əziyyət çəkməməsi üçün, o, çox işi özü
görməyə çalışardı.
Müşfiq
ən çox bağ və tikinti işlərinə maraq göstərirdi. Gözəl xasiyyətinə, mükəmməl
xarakterinə görə yetərincə dostları
vardı. Boş vaxtlarında onlarla dəniz kənarına gedib balıq tutmağı xoşlayırdı.
Hər
kəslə mehriban olan qayğıkeş, diqətcil igidimiz, qohumları arasında ən çox
sevilən insana çevrilmişdi. O, yeganə bacısı Solmazın arxa, dayağı idi. Onu hər
kəsdən çox sevər, qoruyar, qeyrətini çəkərdi. Mehriban bacı-qardaşlar bir-birilə
dost, sirdaş idilər. Bacı ailə qurduqdan sonra, onun dünyaya gələn ilk fidan
balası Zəhra Müşfiqin həyatını mənalandıran, ona qəlb rahatlığı bəxş edən dəyərli
bir varlıq oldu.
Müşfiq
əməksevər ailəsində vətənpərvər ruhda böyümüşdü. Uşaqlıqdan hərbiyə marağı
olduğundan, tarixi və döyüş filmlərini maraqla izləyərdi. Gündəlik
informasiyalarla maraqlanar, baş verən hadisələrlə bağlı, atası ilə fikirlərini
bölüşərdi.
----
Qəlbi
Vətən eşqi ilə çırpınan Müşfiq də, bir çox gənclər kimi, düşmənə qarşı döyüşlərdə
iştirak etmək, qəhrəman olmaq, medallar qazanmaq, adını tarixə yazdırmaq kimi xəyal
və arzularla yaşayırdı. O, Vətən qarşısındakı borcunu yerinə yetirmək üçün hərbi
xidmətə gedəcəyi günü səbirsizliklə gözləyirdi.
Nəhayət,
igidimizin Vətəni qorumaq vaxtı gəlib çatır. O, təhsilini yarımçıq qoyub,
yaxın-doğmaları, dost-tanışları ilə
görüşüb həqiqi hərbi xidmətə yolanır. Belə ki, 2020-ci ilin yanvar ayının 27-də
Hərbi Komissarlıqdan Sumqayıt şəhərinin H.Z.Tağıyev qəsəbəsində yerləşən "N”
saylı hərbi hissəyə göndərilir. Andiçmədən sonra isə Qusar rayonunda yerləşən
"N” saylı hərbi hissədə xidmətinə davam edir.
Vətənini
ürəkdən sevən gənc əsgər torpaqlarımızın düşmən tapdağı altında olmasından,
günahsız insanların qətlə yetirilməsindən, "qaçqın” və "köçkün” həyatını
yaşayan insanların torpaq həsrətindən... narahatçılıq keçirirdi. Sanki hiss
edirmiş kimi, hələ hərbi xidmətə getməzdən əvvəl dostlarına "mən getdikdən sonra müharibə olsa, mən
döyüşlərdə iştirak edəcəm və işğal altında olan torpaqlar uğrunda vuruşacam, hər
qarış torpağımızı azad edəcəm, sonra isə Şəhidlik Zirvəsinə ucalacam”demişdi.
2020-ci
il sentyabrın 27-si II Qarabağ müharibəsi başlananda Müşfiq Bəktiyev 9 ayın əsgəri idi. O, xidmət
etdiyi Qusar hərbi hissəsindən birbaşa müharibə zonasına göndərilir. Doğmaları
Müşfiq üçün narahat olduğundan, o, imkan
tapan kimi ailəsinə zəng edir, hər dəfə də "narahat
olmayın, mən döyüşdə deyiləm, arxadayam” deyərək, yalan danışmalı olurdu.
M.Bəktiyev
döyüşlərdə pulemyotçu kimi, düşmənin layiqli cavabını verirdi. O, Füzuli, Cəbrayıl
uğrunda gedən döyüşlərdə iştirak edərək,
kənd və qəsəbələrin azad olunmasında, srtareji əhəmiyyətli yüksəkliklərin,
vacib mövqelərin ələ keçirilməsində şücaət göstərirdi.
2020-ci
ilin oktyabr ayının 27-si Xocavənd uğrunda qızğın döyüşlər gedir. Döyüşlərdə igidliyi
ilə seçilən cəsur əsgər sağ ayağından qəlpə yarası alaraq qəhrəmancasına həlak
olur. Azərbaycanın qəlbi Vətən eşqi ilə döyünən igid oğul Allah dərgahında ən
uca məqama – Şəhidlik Zirvəsinə ucalır.
Müşfiq
döyüşə girməmişdən öncə yoldaşlarına demişdi: "Ailəmi, dostlarımı, qohumlarımı çox sevdiyimi onlara deyərsiz”.Sonra isə anası üçün öz əlləri ilə düzəltdiyi hədiyyəni əsgər dostuna verib və
onu anasına çatdırmağı xahiş edib. Bu, ayaqqabı bağından düzəltdiyi və icində
anasının adının baş hərfini – "S” yazdığı bir əl işi idi. Anaya oğlundan
yadigar qalan ən son və dəyərli hədiyyə...
Cəmi
18 yaşı olmasına baxmayaraq, Vətənini canından çox
sevən Müşfiq Bəktiyev düşmənin əsl kabusuna çevrilmişdi. "Vətən bizə əmanət!” deyərək Vətəni qorudu, Şəhidliyi ilə bütün
sevdiklərinə, onu tanıyanlara, "Mənim Azərbaycanım!”deyən hər kəsə Azadlıq, Qələbə, Zəfər şərbətini içizdirdi ŞƏHİDİMİZ!!!
Azərbaycan
Ordusunun mübariz, cəsur, cəsarətli, qorxmaz, igid oğlu Müşfiq Bəktiyev
oktyabrın 30-u 2020-ci ildə Sumqayıt Şəhidlər Xiyabanında dəfn olunur.
Bu
gün Bəktiyevlər ailəsinin hər bir üzvü Müşfiqlə qürur duyur, fəxr edir. Cəmi 18
il ömür yaşasa da, bu ömrə nələri
sığdıra bilmədi igidimiz?! Yaşından asılı olmayaraq, hər kəsin qibtə edə biləcəyi
bir taleyi yaşadı, şərəfli yolun yolçusu oldu, Azərbaycanın Yeni Tarixinə adını
öz qanı ilə yazdı cəsur döyüşçü!
Azərbaycan
Silahlı Qüvvələrinin 18 yaşlı gənc əsgəri, atıcı Bəktiyev Müşfiq Abbas oğlu
ölümündən sonra, Azərbaycan Respublikasının prezidenti İlham Əliyevin müvafiq Sərəncamlarına
əsasən, "Vətən uğrunda” və "Xocavəndin
azad olunmasına görə”, həmçinin"Füzulinin azad olunmasına görə” və "Cəbrayılın
azad olunmasına görə” medalları ilə təltif olunub.
Ruhun şad olsun, Cənnətməkan Şəhidimiz!!!
------------------------------------------
ABDULLAYEV ELNUR TƏVƏKGÜL oğlu
(MAHHXHQ, Əsgər)
ABDULLAYEV ELNUR TƏVƏKGÜL oğlu əslən Qubadlı rayonunun Yuxarı Mollu kəndindən
olsa da, 1983-cü il iyulun 10-da Sumqayıtda dünyaya göz açıb. 1989-1998-ci illərdə
Sumqayıt şəhər 22 saylı tam orta məktəbdə oxuyub.
Elnur
uşaq vaxtı sakit təbiətli, ağıllı bir övlad olub, valideynlərini heç zaman
incitməyib. O, o qədər utancaq, çəkincək uşaq olub ki, hətta bir dəfə evə qonaq
gələndə, gedib çarpayının altına girib və elə oradaca yuxulayıb.
Ata
və ana əslən Qubadlı rayonunun Yuxarı Molu kəndindəndən olduqlarından, Elnur
yay tətillərində doğma kəndlərinə gedər, dostları ilə görməli, səfalı yerləri,
çöl-çəmənləri gəzər, sonra isə sevdikləri oyunları oynayardılar. İstirahətdən
evə döndükdən sonra isə səbirsizliklə növbəti tətil günlərini gözləyərdi.
Ailə:Abdullayevlərin ailə tərkibi dörd nəfərdən ibarət olub: ata, ana, bir bacı və
bir qardaşdan. Təvəkgül Abdullayev ixtisasca hərbiçi olub, topçu. Uzun müddət
Milli Ordu sıralarında xidmət edib. I Qarabağ savaşının iştirakçısı olan cəsur
döyüşçüyə "topçu Təvəkgül” də deyiblər. Səkinə xanım evdar xanım olmaqla, ev
qayğıları, uşaqların düzgün tərbiyəsi ilə məşğul olub. Evin sonbeşiyi Əfsanə xanım hazırda Türkiyə
dövlətində yaşayır, iki övladı var. Bir də bizim qəhrəmanımız Elnur Abdullayev...
----------
E.Abdullayev
Sumqayıt Şəhər Hərbi Komissarlığı tərəfindən çağırışa səs verərək, 16 iyul
2001-ci ildə həqiqi hərbi xidmətə yollanır. Əvvəlcə Lənkəran şəhərində, Andiçmədən
sonra Cəlilabad rayonunun Göytəpə kəndində yerləşən "N” saylı hərbi hissələrdə
xidmət edir. 2003-cü il yanvarın 3-də xidmətini başa vurduqdan sonra o, evə dönür.
E.Abdullayev
xidmətdən qayıtdıqdan sonra, 15.09.2004-cü il tarixində Sumqayıt şəhər 4 saylı
Peşə Liseyinə daxil olur və 18.06.2007-ci ildə liseyi "3-cü dərəcəli geniş
profilli dəzgahçı” ixtisası ilə bitirir. Təhsilini başa vurduqdan sonra, o, "Mətanət
A” şirkətində "Kara sürücüsü” vəzifəsində çalışır.
Bütün
gənclər kimi, Elnur da ailə qurmaq, ev-eşik sahibi olmaq arzusu ilə yaşayırdı.
14.08.2007-ci il tarixində Elnur atasının silahdaşı, hərbiçi dostunun qızı
Günel xanımla ailə həyatı qurur. Bu evlilikdən onların iki qız övladı dünyaya gəlir:
Aişə və Ayan. Qızların varlığı Elnur üçün bir sevinc, əvəzolunmaz bir duyğu
yaşadırdı. Qızları ilə nəfəs alan ata, artıq onların xoşbəxt gələcəyi ilə bağlı
planlar qururdu...
Elnur
Abdullayevin uşaqlıqdan qəlbinin bir küncündəözünə məskən salmış bir arzusu zamanla bütün hisslərinə hakim kəsilir: hərbiçi
olmaq, müzəffər əsgər kimi Vətənin müdafiəsində durmaq. Bir müddətdir ki, ona
rahatlıq verməyən istəyini gerçəkləşdirmək qərarına gələn gənc oğlan Müdafiə
Nazirliyinə ərizə ilə müraciət edir. Müraciəti razılıqla qarşılanan E.Abdullayev
7 oktyabr 2011-ci ildə MAHHXHQ kimi, hərbidə fəaliyyətə başlayır. O, Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin Təlim və Tədris
Mərkəzində "T-72 tank mexanik-sürücü” kursunu bitirir. "Tankçı-mexanik” vəzifəsinə
yiyələnməklə, hərbiçi kimi ilk addımlarınıAğstafa rayonundakı hərbi hissədəqulluq etməklə atır. Fəaliyyəti dövründə bir çox təlimlərdə aktiv
iştirak edir.
E.Abdullayev
fəaliyyəti dövründə xoş xasiyyəti, mehribanlığı, səmimiliyi, bacarıq və
qabiliyyəti, nizam-intizamı, döyüş hazırlığı, qayda-qanuna riayət etməsi ilə
seçilərək, rəhbərliyin diqqətini cəlb edir, hər kəsin hörmət və rəğbətini qazanır.
Dəfələrlə xidmətdə fərqləndiyinə görə Fəxri Fərman, Diplom, Sertifikat və
medallarla təltif olunur.
26.08.2020-ci
il tarixində E.Abdullayevin təyinatı Qusar rayonunda yerləşən "N” saylı hərbi
hissəyə verilir.
Xidməti
illərində, 2012-ci il martın 30-da atası Abdullayev Təvəkgül Əvəz oğlunun həyatdan
köçməsi onu bərk sarsıdır. O, I Qarabağ müharibəsi iştirakçısı olan atasının
sözlərini heç unutmur: "Mənim və
silahdaşlarımın yarımçıq qalmış işimizi
başa çatdırmaq, dayının intiqamını almaq sənə düşür, oğul. İnanıram ki, Azərbaycan
bayrağını Qubadlıda dalğalandıracaq, o doğma torpaqlara qayıdacaqsız...". Elnur
atasının arzusunu reallaşdırmaq üçün düşməndən qisas alınacağı günü intizarla
gözləyir...
27
Sentyabr 2020-ci ildə II Qarabağ müharibəsi başlananda A.Elnur da, Azərbaycan
Ordusunun müzəffər əsgəri kimi, ön sıralarda olur. O, ilk əvvəl Füzuli, Cəbrayıl,
daha sonra Xocavənd rayonlarının azad olunması istiqamətində gedən qızğın
döyüşlərdə fəal iştirak edir.
Elnur
uşaqlarının səsini duymaq üçün, əlinə fürsət düşdükcə, hər gün evlərinə zəng
etməyə çalışırdı. Müharibənin gedişi zamanı iki gün Elnurdan xəbər çıxmır. Ailə
çox narahat olur. Sonra o, hərbiçi dostunun telefonundan yazır ki, "tankım
vuruldu,iki dostumu da xilas etdim, salamatıq”. Ailə üzvləri sevincdən göz
yaşlarını saxlaya bilmirlər...
Elnur
Qubadlı torpağının qəhrəman oğlu Qaçaq Nəbi kimi, igd, qorxmaz, cəngavər
idi. Şəhidliyindən 4-5 gün qabaq ən
yaxın dostuna zəng edib deyir: "Bilirəm,
şəhid olacam... Dekabrın 3-ü qızım Aişənin doğum günü olacaq. Səndən bir
xahişim var. Mənim adımdan tort alarsan, qızıma "atan tort yolladı” deyərsən”...
Oktyabrın
25-i Qubadlının – Elnurun ata-baba torpağının yağı düşməndən azad olunması xəbəri
hər kəsi sevindirir. Elnurun da sevincinin həddi-hüdudu olmur, çünki atasının arzusu gerçəkləşmişdi, doğma
yurdunda artıq Azərbaycan bayrağı dalğalanırdı.
Oktyabrın
26-sı axşamtərəfi Elnur ailəsinə zəng edir, yoldaşı ilə danışanda sanki son vəsiyyətini
edir: "Bizi aparırlar irəli... o qədər
çox atırlar ki, başımızı tankdan çıxara bilmirik. İşdi, mənə zəng çatmasa,
narahat olmayın. Qızlarım sənə əmanət. Onlardan muğayat ol”. Sonra növbə ilə
sevimli qızları ilə danışır və tapşırır: "Dərslərinizi
yaxşı oxuyun, ananızı incitməyin”. Və
sağollaşır...
E.Abdullayev
27 sentyabr 2020-ci il tarixdən Beyləqan, Füzuli, Cəbrayıl, Xocavənd,
Qubadlı... istiqamətlərində gedən döyüşlərdə iştirak etmiş, hətta döyüşlərin
birində idarə etdiyi tankın vurulmasından son anda xilas ola bilmişdi.
27
Oktyabr 2020-ci ildə Azərbaycan Ordusunun qorxmaz, igid, cəsur oğlu Elnur
Abdullayev Qubadlı-Xocavənd istiqamətində gedən döyüşlərdə şücaət göstərərək qəhrəmanasına həlak olur və Şəhidliyi ilə Allah dərgahında ən
uca zirvəyə yüksəlir...
Azərbaycan
Ordusunun qorxmaz, igid, cəsur oğlu Elnur Abdullayev nəşi oktyabrın 30-da neytral
zonadan çıxarılaraq Sumqayıt şəhərinə gətirilir və həmin gün Sumqayıt Şəhidlər
Xiyabanında torpağa tapşırılır.
"Mən şəhid olacam, qızımın tortunu alın” deyən qəhrəmanın son arzusu gerçəkləşdi. Dekabrın
3-ü 2020-ci ildə Aişənin, 2021-ci il mayın 3-də isə Ayanın atasız keçən ilk ad
günləri atanın arzuladığı tortlarla bərabər qeyd olundu...
Azərbaycan
Ordusunun əsgəri Elnur Abdulllayev qəhrəmanlığı ilə atasının və onun
silahdaşlarının yarımçıq qalmış işini tamamlamaqla, təkcə şəhid olmuş dayısı
Şirinov Ruslan Əli oğlunun deyil, "Bütöv Azərbaycan”ın azadlığı uğrunda mübarizədə
həlak olmuş bütün Şəhidlərimizin intiqamını aldı mənfur düşməndən!!! Ölümüylə
ölümsüzlüyə imza atdı adını tarixə silinməz mürəkkəblə yazan ELNUR ABDULLAYEV!
Azərbaycan
Silahlı Qüvvələrinin yenilməz, mübariz əsgəri, 37 yaşlı tankçı Elnur Təvəkgül
oğlu Abdullayev ölümündən sonra, Azərbaycan Respublikasının prezidenti İlham
Əliyevin müvafiq Sərəncamına əsasən, "Vətən
uğrunda”, "Füzulinin azad olunmasına görə”, "Xocavəndin azad olunmasına görə” və
"Cəbrayılın azad olunmasına görə” medalları ilə təltif olunub.
Ruhun şad olsun, Cənnətməkan Şəhidimiz!!!
---------------------------------------
ƏLİYEV XƏQANİ FÜZULİ oğlu
(Gizir)
ƏLİYEV XƏQANİ FÜZULİ oğlu 12 iyun1990-cı ildə Yardımlı rayonunun
Çanaqbulaq kəndində dünyaya göz açıb.
1996-cı ildə Yardımlı rayon Azər Ağalar oğlu Məmmədov adına Çanaqbulaq kənd tam
orta məktəbinin 1-ci sinfinə qədəm qoyub. 2006-ci ildə Əliyevlər ailəsi
Sumqayıt şəhərinə köçüb. Xəqani orta məktəbin sonuncu sinfində oxuduğuna görə,
bir ildən sonra təhsilini başa vuraraq valideynlərinin yanına qayıdıb.
Xəqani
Əliyev hər hansı bir sənətin sahibi olmaq üçün təhsilini davam etdirməyi
düşünür. Və bu məqsədlə sənədlərini Sumqayıt şəhər 10 saylı Peşə Liseyinə
verir. O, 2009-cu ildə liseyi uğurla bitirir.
X.Əliyev
2009-2011-ci illərdə müxtəlif tikintı sektorlarında günəmuzd fəhlə kimi
çalışır. O, ürəyincə olan bir işə düzəlmək istəsə də, nə qədər çalışırdısa da işləri alınmırdı. Hərbiyə
uşaqlıqdan həvəsi olduğundan, bəzən düşünürdü ki, bəlkə bu da bir qismətdir ki,
o, hərb yolunu seçsin. Gənc oğlan hərbi xidmətdən sonra hərbiçi olmaq arzusunu
reallaşdıracağına qərar verir.
Xəqani
Əliyev 2011-ci ildə Quba şəhərində yerləşən Daxili Qoşunların Xüsusi Təyinatlı
Dəstəsində həqiqi hərbi xidmətə başlayırvə 2013-cü ilin yayında xidmətini uğurla başa vurur.
X.Əliyev
hərbidə xidmət etmək üçün Müdafiə Nazirliyinə müraciət edir. Müraciəti müsbət
cavablandırılan gənc, 2015-ci ildə Azərbaycan Respublikasının Silahlı Qüvvələrinin
"Təlim və Tədris Mərkəzi”ndə "Qoşun kəşfiyyatı”nda qrup komandirinin müavini
kursunun dinləyicisi olur. Hərbiçi olmaq vəsərhəddə qulluq etmək istəyi ilə yaşayan gəncin təyinatını, kursu bitirdikdən sonra,
H.Z.Tağıyev qəsəbəsinə verirlər və
burada o, "N” saylı hərbi hissədə "kəşfiyyat taqım komandirinin müavini” kimi
xidmətə başlayır. Daha sonra o, Tərtər rayonundakı "N” saylı hərbi hissədə xidmətini
davam etdirir.
Ailə:Əliyevlər ailəsi 5 nəvərdən ibarət olub:
ata, ana və 3 qardaşdan. Xəqani ailənin ilk övladı idi. Onun "Doğum Şəhadətnaməsi”ndə
səhvən 12 iyun tarixi yazılsa da, əsl dünyaya gəliş tarixi 9 may idi. Ailə hər
zaman gerçək doğum tarixini qeyd edərdi.
Ata işi ilə bağlı Rusiyaya gedi-gəlib, ana
evdar xanım olaraq ev qayğıları, uşqalrın təlim-tərbiyəsi ilə məşğul olub.
Oğlanlar böyüdükdən sonra, hər biri bir işin qulpundan yapışırlar. Nəsimi
Əliyev ortancıl qardaşdır, subaydır. Kiçik qardaş Firdovsi Əliyev isə ailəlidir,
bir oğlu var. Hər iki qardaş həqiqi hərbi xidmətdə olmaqla, Vətən qarşısında
borclarını ödəyirlər. Və hər bir qardaş Vətən torpaqlarının yağı düşməndən azad
olunması uğrunda Haqq savaşında düşmənin layiqli cavabının verilməsində iştirak
etməyə hazır olurlar.
Xəqani
arzuladığı hərbiçi sənətinin sahibi olmuşdu deyə, çox sevinirdi. Nişanlı
olan gənc zabit, yalnız torpaqları mənfur
düşməndən təmizlədikdən, günahsız insanların, şəhidlərimizin intiqamını
aldıqdan, Zəfər çaldıqdan sonra özünə toy etməyi düşünürdü. Ana da həsrətlə o,
xoşbəxt günü gözləyirdi...
Xəqani
xasiyyətcə az danışan, səbirli, təmkinli biri idi. Heç kəsin xətrinə dəyməz,
kimisə özündən narazı salmaz, incitməzdi. Nədənsə qorxsun, çəkinsin... – bu
xüsusiyyətlər yad olub ona.
X.Əliyevin çoxlu dostu olmayıb, çünki onun dost
anlayışına qarşı baxışı fərqli olub. "Az
dostum olsun, ancaq etibarlı, sədaqətli, vicdanlı olsun” prinsipi ilə
yaşayıb. Onun əsl dostları elə ailə üzvləri idi. Qohumcanlı olan Xəqani qohum-əqrabaya qarşı
diqqətcil, istiqanlı, mehriban, qayğıkeş olub, yeri gələndə hər birinin işinin
arxası üçün can-başla gedib, bacardığı qədər hər kəsə yardım etməyə çalışıb.
X.Əliyev
sağlamlığı və bədəninin formada olması üçün fərdi olaraq idmanla məşğul olub. Təbiətin
qoynunda olmağı, gəzib-dolaşmağı çox sevib.
Hərbi
xidməti dövründə Xəqani Əliyevin yüksək bacarığı və qüsursuz xidməti nəzərə
alınaraq, o, 26.06.2018-ci ildə "Azərbaycan Ordusunun 100 illiyi” Yubiley
medalı ilə təltif olunur.
Azərbaycan
Ordusunun giziri Xəqani Əliyev, 2020-ci il sentyabrın 27-də Azərbaycan Silahlı
Qüvvələri tərəfindən işğal olunmuş torpaqların azad edilməsi və Azərbaycanın ərazi
bütövlüyünün bərpa olunması üçün başlanan Vətən müharibəsi zamanı Suqovuşanın
azadlığı uğrunda gedən döyüşlərdə iştirak edərək, düşmıənə qarşı mərdliklə
savaşır. Ağır döyüşlərin birində o, bir neçə güllə yarası alır və hərbi
hospitala yerləşdirirlir. Səhhətindəki problemə baxmayaraq, hospitalda müalicəsini
yarımçıq qoyur. Onu burada nə qədər saxlamaq istəsələr də, "əsgərlərim orda qan tökən vaxt, mən burda ola bilmərəm! Bu, doğru
deyil!” deyir və təkid edərək döyüş yoldaşlarının yanına qayıdır.
Vətən
müharibəsi başlanandan bir neçə dəfə yaralandığına baxmayaraq, cəsur döyüşçü
yenidən döyüş bölgəsinə gedir. Bütün
fikri silahdaşlarının yanında olan Xəqani Əliyev yaralarını, ağrılarını belə
unudardı...
Azərbaycan Ordusunun məğrur döyüşçüsü, gizir Xəqani
Əliyevin Şəhidlik məqamını ən yaxın qohumu belə açıqlayır:
Müşfiq Mirzəyev (bibioğlu):"Haradasa, sentyabrın 21-i əlaqə saxladıq. Dedim, müharibə olacağı haqqında
danışırlar. Dedi, "elə şey yoxdur”. Sentyabrın 27-si müharıbə başladı. Zəng
etdik, "vəziyyət yaxşıdır, öz postumdayam. Burada müharibə ab-havası yoxdur,
sakitçilikdir” dedi. Kəşfiyyatda idi. Oktyabrın 28-də axşam saatlarında öz
postunda olub. Komandanlığa məruzə edəndən sonra çölə çıxıb, müşahidə kamerası ilə ətrafı seyr edib. Nəzarət
edib posta daxil olmaq istəyəndə, bu zaman düşmənin atdığı mərminin qəlpələrindən
ağır zədə alaraq şəhid olub.
Xəqani güclü xarakterə malik olub. İşi ilə bağlı,
heç zaman məlumat verməyib. Az danışan, sirr saxlayan idi. Kimsə narahat
olmasın deyə, həqiqəti gizlədərdi. Sonradan döyüş yoldaşlarından öyrəndik ki, Xəqani
bir çox ərazilərimizn alınmasında misilsiz şücaət göstərib. Onun da
torpaqlarımızın azad olunmasında öz layiqli imzası var. Hər birimiz onunla
qürur duyur, fəxr edirik!”.
44
gün davam edən və Müzəffər Ordumuzun inamlı qələbəsi ilə tamamlanan Vətən
müharibəsində Azərbaycan Ordusunun 30 yaşlı giziri Xəqani Əliyev Şəhidlik Zirvəsinə ucalmaqla Azərbaycanın
Şanlı Tarixinə öz adını Qızıl hərflərlə yazdı.
Möminə ana: "Xəqani
şəhid olana qədər biz onun nə döyüşlərdə olduğunu, nə də yaralanmağını
bilmişik. Çox mətin, qəhrəman oğul idi. Heç nədən qorxmazdı. Şəhid olduğu günə
qədər hər gün olmasa da, iki gündən bir telefonla əlaqə saxlayırdı. "Hər şey
yaxşıdır, narahat olmayın. Tərtərdəki hərbi hissədəyəm” deyirdi. Öz əmisi qızı
ilə nişanlı idi. Fikirləşmişdik ki, Qələbədən sonra toyunu edək... Ancaq nə etməli... Nə qədər
ağır dərd olsa da, oğlumla qurur duyuram! Onun da qazanılan Zəfərdə öz payı
var...”.
Daha
bir gənc bu həyatdan nakam getdi... Dahabir ananın arzuları çilik-çilik oldu... Daha bir qızın xəyalları, arzu və
diləkləri yarımçıq qaldı... Lakin bütün bu ağrı-acılara baxmayaraq, Əliyevlər
ailəsinin hər bir üzvü, yaxınları bir söz deyir: "Vətən sağ olsun!”. Çünki igidimiz ən şərəfli ölümü haqq etdi, ölümüylə
ölümsüzlüyə qovuşdu, ŞƏHİD olaraq!
Azərbaycan
Ordusunun məğrur, mətin zabiti, Vətənin qeyrətli oğlu Xəqani Əliyev 30 oktyabr
2020-ci il tarixində Sumqayıt Şəhidlər Xiyabanında dəfn olunur.
Azərbaycan
Silahlı Qüvvələrinin igid zabiti, 30 yaşlı kəşfiyyatçısı, gizir Xəqani Füzuli
oğlu Əliyev ölümündən sonra, Azərbaycan Respublikasının prezidenti İlham
Əliyevin müvafiq Sərancamına əsasən, "Vətən
uğrunda”, "Suqovuşanın azad olunmasına görə” medalları ilə təltif olunub.
Ruhun şad olsun, Cənnətməkan Şəhidimiz!!!
Aygün
Hacıyeva,
jurnalist,yazıçı-publisist
Xəbərdən istifadə edərkən istinad etmək vacibdir.