![31.10.2020-ci il tarixdə Sumqayıt Şəhidlər Xiyabanında dəfn olunan dörd qeyrətli Vətən oğlunun həyat hekayəsi... 31.10.2020-ci il tarixdə Sumqayıt Şəhidlər Xiyabanında dəfn olunan dörd qeyrətli Vətən oğlunun həyat hekayəsi...](/uploads/posts/2023-11/medium/1698851082_bashliqsiz-dizayn.png)
Vətən üçün doğuldular, sevimli Vətən uğrunda da
canlarından keçməyə hər an hazır oldular! Uca Allahın SEÇİLMİŞ bəndələri
olaraq, Cənnətin qapıları onların üzünə taybatay açıldı. Vətən torpaqlarını
yağı düşməndən azad edərək Şəhidlik Zirvəsinə yüksələn igid oğullar –
ŞƏHİDLƏRİMİZ daima qəlblərdə yaşayacaq, onların həyat hekayələri gəncliyə bir
nümunə olacaq...
(Yazılar Şəhidlərimizin
Sumqayıt Şəhidlər Xiyabanında dəfn olunma ardıcıllığı ilə verilib).
NADİROV
SAMİR ƏLİ-SƏTTAR oğlu
(MAHHXHQ,Kicik çavuş)
NADİROV SAMİR ƏLİ-SƏTTAR oğlu 16 avqust
1992-ci ildə Sumqayıt şəhərində dünyaya gəlib. 1999-2008-ci illərdə Sumqayıt şəhər
H.Z.Tağıyev qəsəbəsindəki 6 saylı məktəbdə təhsil alıb.
Ailədəki
vəziyyətə, dolanışığdakı çətinliklərə görə, Samir ara işləri ilə məşğul olmaqla
valideynlərinə dəstək olub. Samir hansı
işin qulpundan yapışıbsa, işinə məsuliyyətlə yanaşıb, hər kəsin hörmətini
qazanmağa çalışıb. Onun ən böyük istəyi
o olub ki, ailə problemlərinin, qismən də olsa, həllinə köməklik etsin, maddi
durumu yaxşılaşdırsın.
Samir
adi, sadə, səmimi, çox zaman ürəkdən, saf hisslərlə gülən biri idi. Mehriban,
qayğıkeş, heç kəsin xətrinə dəyməyən, heç kimi incitməyən gənc, öz gülüşü ilə hər
kəsə də pozitiv enerji ötürərdi. Çöhrəsindəki təbəssüm insanlara dərd-sərlərini, problemlərini unutdurardı. O,
ətrafındakı bütün insanları şən, mehriban, gülərüz, xoşbəxt görmək istəyirdi.
Samir
də əksər oğlanlar kimi idmanı çox sevərdi. Futbol azarkeşi olan yeniyetmə boş
vaxtlarında ancaq stadiona gedər, futbola baxardı. Əhatəsində yetərincə
dostları vardı, onun şən, zarafatcıl xüsusiyyətinə görə. Elə bu gözəl qəlbli, etibarlı
dostları ilə asudə vaxtını keçirər, futbol oynayardı. Gündüzlər işə, qazanc
dalınca tələsər, axşamlar isə dostlarının yanına can atardı.
S.Nadirov
2010-cu ilin oktyabr ayında Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin Sumqayıt Şəhər İdarəsi
tərəfindən həqiqi hərbi xidmətə çağrılır.Vətən qarşısındakı borcunu ödəməyə hər zaman hazır olan gənc,
2010-2012-ci illərdə Beyləqan rayonunun Haramı düzündə "manqa komandiri” vəzifəsini icra edir.
Hərbi
xidmətdən qayıtdıqdan sonra, Samir Nadirov bir çox özəl sektorlarda çalışır.
Samir və özündən böyük qardaşı Nadir, hərəsi bir işin qulpundan yapışaraq, ailəyə
dəstək olurlar.
AİLƏ:Nadirovlar
ailəsi bir çox ailələr kimi, sadə, sakit bir həyat tərzi keçirir, halal zəhmətləri
ilə dolanırdılar. Samirin atası Əli- Səttar Nadirov yaz aylarının birində
avtomobil qəzasına düşür, nəticədə xəsarət alaraq ciyərləri zədələnir. O
zamandan ata işləmir, yalnız xırda, yüngül işlərlə məşğul olmaqla, ailəyə dəstək
olmağa çalışır. Rəhilə xanım uzun müddər Sumqayıt şəhərində səhiyyə sistemində
çalışıb. Qardaşlar valideynlərə yardım etməklə, ailənin maddi durumunu düzəltməyə
çalışıblar.
Samir
Nadirov 2014-cü ildə, 21 yaşında sevib-bəyəndiyi Nərmin xanımla ailə həyatı
qurur və özünü dünyanın ən xöşbəxti sanır. Bu evlilikdən iki övladı dünyaya gəlir.
Nadirli Məryəmxanım Samir qızı 04.02
2015-ci ildə, Nadirov Emil Samir oğlu isə 2019-cu il mayın 31-də anadan olur.
Uşaqların dünyaya gəlişi ailəyə sevinc bəxş
edir. Körpələrin varlığı Nadirovlar ailəsinin uzun illər yaşadığı ağrı-acını
onlara unutdurur.
Samir
çox ailəcanlı idi. O, yaşının azlığına baxmayaraq, artıq şəxsi ailənin, ailə
qayğılarının nə demək olduğunu dərk edirdi. Baxmayaraq ki, yeniyetməliyində zəhmətə
alışaraq, əziyyət çəkərək ailəsinin dolanışığına yardım edib, lakin bir ata
olaraq, özünün ailəsinin məsuliyyətini daşımaq, tamam başqa idi. Səhərlər işə gedib, axşamlar isti yuvasına tələsən
Samirin, demək olar ki, həyatı tamam dəyişmişdi. Bu həyatı gözəlləşdirən, rəngarəng
edən varlıqlar isə övladları idi.
Samir
uşaqlıqdan Vətənini hədsiz məhəbbətlə sevib, dedektiv və döyüş filmlərini
maraqla izləyib. Zamanla özünün də dərk etmədiyi hisslər onun qəlbinə hakim kəsilir...
2016-cı
ildə baş verən Şanlı Aprel döyüşləri Samirin həyatında dönüş nöqtəsi olur. Bu
döyüşlərin nəticəsi olaraq, Azərbaycan Ordusunun qələbəsi, bu qələbənin sevinci
bütün Azərbaycanı bürüyür. Aprel döyüşləri hər bir Azərbaycan vətəndaşının qəlbində
düşməndən QİSAS dalğasını gücləndirdi, QƏLƏBƏ əzmini artırdı.
Baş
verən hadisələrdən sonra, Vətənin mərdanə oğlu Samir Nadirov uzun müddət
düşündüyü fiki gerçəkləşdirməyə qərar verir. O, Müdafiə Nazirliyinə ərizə verərək,
könüllü olaraq Azərbaycan Ordusunda xidmət etmək istədiyini vurğulayır. Razılıq
alan gəncin sevinci yerə-göyə sığmır.
Samir
Nadirov Azərbaycan Respublikasının Silahlı Qüvvələrinin "Təlim və Tədris Mərkəzi”ndə
"Motoatıcı manqa komandiri” kursunu uğurla başa vuraraq, Sertifikata sahib olur.
S.Nadirov,
nəhayət ki arzusuna çataraq, müddətsiz hərbi qulluqçu kimi, xidmətə başlayır.
O, 2017-ci ilin fevral ayında "N” saylı hərbi
hissənin həmlə taborunda "pulemyotçu” kimi xidmət göstərir.
2020-ci
ilin iyul ayında baş verən Tovuz hadisələri zamanı general Polad Həşimovun və
diğər zabitlərin həlakı gəc əsgəri sarsıdır. Samir o anlarda müharibə istəyi ilə
çırpınır. Düşmənin illərlə xalqımızın başına gətirdikləri "oyunlar”a dözmək
olmazdı! Yurd həsrətlilər ata-baba ocaqlarına dönüş gününü, gözüyaşlı
ana-bacılar şəhid olmuş ata-qardaşların, oğulların intiqamını, namus-ləyaqəti
tapdanmış, zülümlərə məruz qalmış insanlar QİSAS zamanını səbirsizliklə gözləyirdilər.
Samir də bu savaşa hazır idi!
2020-ci
ilin sentyabrın 20-də Samir Nadirov ön cəbhədə - döyüş bölgəsində həmlə taborunda
XTQ kimi fəaliyyət göstərirdı. Füzuli, Hadrut, Ağdərə.... – bir cox istiqamətlərdə
gedən döyüşlərdə iştirak etmişdi. Bir çox kənd və qəsəbələrin, yüksəkliklərin
işğaldan azad olunması uğrunda gedən döyüşlərdə fədakarlıq göstərmişdi. O, həmçinin, Cəbrayıl şəhərinin və bir neçə kəndinin
alınmasında iştirak edərək, qalibiyyətə imza atmışdı. Hər dəfə torpaqlar düşməndən
alınanda yaranan sevinci təsəvvür etmək belə, mümükün deyi. Samir və
silahdaşları bu sevincin təsirindən daha da inamla irəli atılırdılar.
Həmlə
taboru – XTQ. Arzuları yarımçıq qalan 25 igid!Vətən yolunda ölümə hazır olan 25 cəngavər! Vətən müharibəsində şücaətləri
ilə hər kəsin qəlbində taxt quran 25 qəhrəman!
Oktyabrın
15-i 2020-ci ildə Füzuli rayonunun Seyidəhmədli
kəndininin düşməndən azad olunması uğrunda qızğın döyüşlər gedir. Azərbaycan
Ordusunun igid, qorxmaz, cəsur 25 döyüşçüsü düşmənə qarşı cəngavərcəsinə
vuruşur. Düşmən hücumlarından qorunmaq üçün dəstə Hadruta daxil olur, Hadrut
tunelində slğınacaq kimi gözləmə mövqeyində durur. Hiylədən istifadə edən mənfur
düşmən tunelin qarşısını kəsərək içərisinə çoxsaylı qumbaralar ataraq igidlərimizi
məhv etməyə çalışır. Partlayış zamanı Samirlə birlikdə sağ qalanları da güllələyərək,
qeyrətli oğullarımızın qatilinə çevrilirlər. Əsgərlərinin məhv olduğunu görən yaralı komandir "uşaqlarım şəhid oldular” deyib özünü düşmənin üzərinə atır və namərd
gülləsindən qəhrəmancasına həlak olur. Həmlə taborunun bütün şəxsi heyəti Vətən
üçün canlarını fəda edərək şəhadətə qovuşurlar...
3
il hərbidə müddətdən artıq xidmət edən
kiçik çavuş Samir Nadirov 44 günlük Vətən müharibəsində qəhrəmanlıq göstərərək
Şəhidlik Zirvəsinə yüksələrək adını Azərbaycanın Zəfər Tarixinə Qızıl Hərflərlə
yazdı!
Qəhrəmanımızın
Emil və Məryəm adında iki övladı bizlərə əmanət olaraq yadigaq qalıb. Samil
Nadirov kimi minlərlə oğullarımız bir an belə tərəddüd etmədən canlarından,
qanlarından keçdilər, əziz-doğmalarının, arzularının üstündən xətt çəkərək, təki Vətən sağ olsun deyə! Təki Emil və Məryəm
kimi milyonlarla Azərbaycan balaları Azad Azərbaycan torpaqlarında sağlam və
xoşbəxt yaşasınlar deyə!
Azərbaycan
Ordusunun yenilməz, qeyrətli oğlu Samir Nadirov 31 oktyabr 2020-ci il tarixdə
Sumqayıt Şəhidlər Xiyabanında dəfn olunur.
Azərbaycan
Silahlı Qüvvələrinin mərd, qorxmaz, cəsur döyüşçüsü, 28 yaşlı kiçik çavuş,
pulemyotçu Nadirov Samir Əli-Səttar oğlu ölümündən sonra, Azərbaycan
Respublikasının prezidenti İlham Əliyevin müvafiq Sərəncamlarına əsasən, "Vətən uğrunda”, "Füzulinin azad olunmasına
görə”, həmçinin "Cəsur döyüşçü”
medalları ilə təltif olunub.
Ruhun
şad olsun, Cənnətməkan Şəhidimiz!
MURADOV VÜSAL CƏSARƏT oğlu
(Kiçik leytenant)
MURADOV VÜSAL CƏSARƏT oğlu 19 may
1999-cu ildə Sumqayıt şəhərində anadan olub. 2005-ci ildə Sumqayıt şəhər 25
saylı tam orta məktəbin 1-ci sinfinə qədəm qoyub. Dərs əlaçısı olan Vüsal, tədbirlərdəki
faəllığına, təlim-tərbiyəsinə, nizam-intizamına görə, müəllimlərin ən sevimli
şağirdlərindən olub.
Vüsalın
məktəbdə oxuduğu vaxtlardan idmana çox böyük marağı olub, əsasən də futbola. Onu
"futbol azarkeşi” də adlandırmaq olardı. 2010-2011-ci illərdə tanınmış məşqcilər
Elbrus müəllimlə Fuad müəllimin yaratdıqları futbol komandasının üzvü olub və məşqlərə həvəslə
gedib.
Vüsal
Muradov uşaqlıq arzularını gerçəkləşdirmək, yəni hərbiçi olmaq üçün, 2014-cü
ildə doqquzillik təhsilini başa vurduqdan sonra, sənədlərini Ç.Naxçıvanski
adına hərbi liseyə verib və qəbul olub. Liseydə dərslərini yaxşı oxumaqla
yanaşı, futbol üzrə keçirilən yarışlarda da iştirak edərək, komandaya uğur
qazandırıb. Komanda dəfələrlə 2-ci və 3-cü yerlərin sahibi olub.
Hərbiçi
sənətinə mükəmməl yiyələnmək üçün, V.Muradov 2017-ci ildə H.Əliyev adına Azərbaycan Ali Hərbi Məktəbinə
(AAHM) qəbul olur. İxtisasca kəşfiyyatçı olmaq istəyən gənc, lazım olan
imtahanı uğurla verib, "kəşfiyyat” bölməsinə qəbul olur.
2020-ci
ildə II Qarabağ müharibəsi başlananda M.Vüsal akademiyanın 4-cü kursunda
oxuyurdu. 29 sentyabr 2020-ci ildə
onlara "kiçik leytenant” rütbəsi
verilir və Şəmkir rayonuna göndərilirlər. Təlimlərdən sonra gənc zabit döyüşlərə
qatılır.
Sənətini,
kəşfiyyatı ürəkdən sevən Vüsal Muradov az bir zamanda bu sahənin bütün
xırdalıqlarını öyrənməyə çalışır. Savadına, bacarığına, qabiliyyətinə görə
seçilir və tez bir vaxtda, peşəkar kəşfiyyatçı kimi, ona taqım komandiri vəzifəsi
həvalə olunur. Yaşca əsgərlərindən kiçik olsa da, onu hər kəs özünə böyük
qardaş kimi görür, hörmət bəsləyirdi.
Ailə:Əslən Ağdam rayonundan olan Muradovlar ailəsi Sumqayıt şəhərinə 1993-cü ildə,
ata-baba ocaqlarından didərgin düşərək, "qaçqın” kimi gəliblər. Uşaqlıqdan
valideynlərinin çəkdikləri ağrı-acıları, torpaq həsrətini görən Vüsal, bir gün
böyüyüb düşmənin layiqli cavabını verəcəyi, torpaqların alınmasında şücaət göstərəcəyi,
əzizlərini yurd yerlərinə qovuşduracağı
günü səbirsizliklə gözləyib. Qəlbində mənfur düşmənə nifrət hissi ilə yaşayan gənc,
elə bu istəklə də hərbiçi olmağa qərar verib. Vüsalın ən böyük arzusu Ağdamı
görmək idi.
Ailənin
başçısı Cəsarət Muradov Daxili Qoşunlarda mülki işdə "Operator” vəzifəsində
çalışaraq 4 nəfərlik ailənin təlabatlarını ödəyib. Kəmalə xanım Sosial Xidmətlər
Agentliyində (keçmiş ƏƏSMM) işləməklə yanaşı, ovladlarının qayğısı ilə yaşayıb.
Evin
sonbeşiyi olan Yusif ali məktəbə daxil olmaqla, validenləri ilə yanaşı,
qardaşını da çox sevindirib. Vüsal qardaşının təhsilli olmasını, xoşbəxt həyat
yaşamasını hər zaman arzulayıb. Vüsal müharibədə olanda, Yusif Azərbaycan Dövlət
İqtisad Universitetinin "Dünya iqtisadiyyatı” fakültəsində 3-cü kursda
oxuyurdu. O, qardaşının tezliklə sağ-salamat dönməsini arzulayaraq, gələcəkdə
onunla birgə dünya səyahəti ilə bağlı arzularını gerçəkləşdirməyi düşünürdü...
Muradovlar
ailəsi öz ailə adət-ənənlərinə sadiq olaraq, sakit, rahat, promlemsiz bir həyat
yaşayırdılar...
----
Vüsal
gözəl xasiyyətinə, dəyişməz xarakterinə, maraqlı söhbətlərinə və ünsiyyətcilliyinə
görə özünə çoxlu dost qazanmışdı. Dostluq anlayışı onun üçün müqəddəs bir
termin idi. "Etibar, inam, sədaqət olan
yerdə dostluq daimi olar”, deyə düşənərdi. Onun da məhz belə vəfalı
dostları var idi: Xəyal, Elnur, İlqar, Nəsimi və Kamran. Təbii ki, dostluq öz
yerində, ancaq qardaşı Yusif onun üçün bu sıralamada ilk pilləni tuturdu. Yusif
onun üçün hər şey idi: dostu, sirdaşı, dar günündə arxa-dayağı... Elə müharibədə
ön cəbhədə döyüşlərdə olduğunu da təkcə qardaşı bilib, çünki hər kəsdən gizlətmişdi
həqiqəti, əzizləri narahat olmasınlar deyə...
Vüsal
səmimi, qayğıkeş, pozitiv olan, ağıllı, zəki dostları ilə dünyanın o biri ucana
da getməyə hazır idi. Onlarla keçən hər günü mənalı və dəyərli idi. Qəlbləri Vətən
eşqi ilə çırpınan bu gənclər hər an Vətən, Torpaq uğrunda döyüşə getməyə,
qanlarından, canlarından keçməyə hazır idilər! Elə Dostlardan biri – Kamran da
Qubadlının azadlığı uğrunda gedən döyüşlərə qatılmışdı...
---
Azərbaycanın
qorxmaz, igid zabiti hər zaman irılidə
olmağa, öz taqımını, döyüşçülərini qorumağa çalışıb. Döyüşə girəndə də öndə
duraraq igidcəsinə savaşıb. Bicə sözü var idi: "Kaş ki, Ağdama qədər gedə biləydim. Oranı görə biləydim”. Əsgərlər"komutan, arxada gəl, hələ cavansan” deyəndə,
cavab verərdi ki, "mən cavanam, sən isə
evlisən, sən arxada gəl”. O, ailəlilərə diqqət yetirər, onların bir qədər
arxada olmasına çalışardı. Düşünərdi ki, onları evdə körpə balaları gözləyir...
Əsgərlər
də gənc komandiri qoruyar, ona nəsə ola biləcəyindən narahat olardılar. Nə qədər"özünü qoru” desələr də, o, "mən sizə cavabdehəm. Mən qorxsam, onda
komandir deyiləm demək” deyərdi. Taqım üzvlərinə hər zaman dediyi bir söz
var idi: "Sizə nəsə olsa, özümü bağışlaya
bilmərəm. Bir də ki, kiməsə nəsə olsa, evinə "oğlun şəhid oldu” deməyə gücüm
çatmaz”.Bu sözdən sonra bütün əsgərlər kövrələr və deyərlər: "Komutan, bəs biz, sizə bir şey olsa,
evinizə xəbəri necə verərik?”. Vüsal hər zaman döyüşçülərinə deyərdi: "Şəhidlik uca zurvədir, amma özünüzü
qoruyun!”.
Gənc
zabitin taqımı çox ağır döyüşlərdə iştirak edib, onun taqımı digər taqımlar
arasından hər zaman seçilib və öndə gedib. Qubadlı, Cəbrayıl, Zəngilan, Xocavənd
rayonları istiqamətində xüsusi tapşırıqları müvəffəqiyyətlə həyata keçiriblər.
Zəngilanın 7 kənd, 7 yüksəkliyinin alınmasında xüsusi şücaət göstəriblər.
Vüsalı
xarici dilləri mükəmməl bilməsi, döyüş tapşırıqlarının uğurla həyata keçməsində
ona çox kömək olub. O, ingilis, rus, türk, erməni dillərini əla bilib. Bir kəşfiyyatçı
üçün bu, onəmli faktorlardan biri idi.
29.10.2020-ci
ildə Vüsalgilin dəstəsi Hadrut istiqamətində xüsusi tapşırığa göndərilir. Xocavənd rayonununun Hadrut qəsəbəsinin
Dolanlar kəndində, Ziyarətgah dağında düşmənlə aralarındakı məsfə 150 metr
olmaqla, qızgın döyüşlər başlayır. Ara məsafə get-gedə azaldıqca ərazi qan
gölünə çevrilir. Komandir sərrast atəşiyə 1, 2, 3... düşməni məhv edir. Bu
zaman düşmən gülləsi komandirirn sol ciynindən dəyir. O, buna əhəmiyyət verməyərək
mübarizəsini davam etdirir.
Düşmənlə
üzbəüz açıq döyüşdə Azərbaycan Ordusunun müzəffər əsgərləri, başda manqa
komandiri Vüsal Muradov olmaqla, misilsiz şücaət göstərirlər. Təəssüf ki, düşmən
gülləsinə tuş gələn 21 yaşlı komandir meydandakı mübarizliyi, qəhrəmanlığı ilə
şəhadətə qovuşur, Şəhidlik Zirvəsinə yüksəlməklə Azərbaycanın Zəfər səhifələrinə
Yeni Tarix yazanların cərgəsinə qoşulur....
Gənc
komandirin yenilməz əsgərləri onu döyüş bölgəsindən çıxardaraq, dağaşagı uzun məsafəni
gecənin qaranlığında, ruhunu belə incitmədən düşürürlər... Hər zaman əsgərlərindən
ayrı qalmayan, bir tikə çörəyini də onlarla bölüşən, yeri gələndə min bəhanə gətirərək,
özü ac qalıb, tikəsini əsgərinə verən, yatağını qapının dibində salan... comərd,
insan kimi İNSAN olan gəncin itkisi hər
kəsi sarsıdaraq göz yaşlarında boğur...
Müharibənin
gedişatında Vüsal silahdaşlarına dəfələrlə demişdi: "Bu müharibədə mən şəhid olacağam”. İgidimiz cismən və ruhən ŞƏHİD
olmağa hazır idi. Şəhid olduqdan sonra Vüsalın çantası ailəsinə verilir. Çantadan
onun fikir, düşüncə və aforizmləri qeyd olunmuş kiçik vərəqlər və detektiv
janrda olan kitabları çıxır. Vərəqlərin birində yazılır: "VƏTƏN onu sevənlərin, onun
uğrunda savaşanların, onun uğrunda can verən mərd oğullarındır!”. Elə
bu Vətən uğrunda da canını qurban verməkdən çəkinmədi qeyrətli, mərd, qorxmaz,
cəsur Azərbaycan oğlu!
Azərbaycan
Ordusunun Quru Qoşunlarının kicik leytenantı, 21 yaşlı kəşfiyyatçı Vüsal
Muradov 31.10.2020-ci ildə Sumqayıt Şəhidlər Xiyabanında dəfn olunur.
Azərbaycan
Silahlı Qüvvələrinin kiçik leytenantı,
21 yaşlı cəsur kəşfiyyatçı Vüsal Cəsarət oğlu Muradov ölümündən sonra, Azərbaycan
Respublikasının prezidenti İlham Əliyevin müvafiq Sərəncamlarına əsasən, "Vətən uğrunda”, "Cəsur döyüşçü” və "Xocavəndin azad olunmasına görə”
medalları ilə təltif olunub
Ruhun şad olsun, Cənnətməkan Şəhidimiz!!!
--------------------------------
ALLAHVERDİYEV VÜSAL TAHİR oğlu
(Əsgər)
Qısa arayış: ALLAHVERDİYEV VÜSAL TAHİR oğlu 16 avqust 1988-ci ildə Qubadlı rayonunda anadan
olub. 31 avqust 1993-cü ildə, 5 yaşında olarkən, məcburi köçkün kimi, Sumqayıt
şəhərində məskunlaşıblar. Sonradan 41 saylı körpələr evi-uşaq bağçasında tərbiyə
alıb. 1995-2004-cü illərdə Sumqayıt şəhər 23 saylı, 2004-2006-cı illərdə təhsilini
Sumqayıt şəhərində yerləşən B.Mehdiyüv adına Qubadlı rayon 2 saylı tam orta məktəblərdə
davam etdirib. O, 2006-2013-cü illərdə Azərbaycan Kooperasiya Universitetinin
"Maliyyə və kredit” fakültəsində təhsil alıb.
V.Allahverdiyev
2010-2011-ci illərdə, Vətən qarşısındakı borcunu yerinə yetirmək üçün, Gəncə şəhərində
yerləşən "N” saylı hərbi hissədə həqiqi hərbi xidmətdə olub. Hərbi xidmətdən qayıtdıqdan sonra,
2012-2015-ci illərdə "UNİBANK” Kommersiya Bankının Sumqayıt filialında
"İstehlak krediti” üzrə "Aparıcı mütəxəssis”, daha sonra "Kontakt Home”
mağazalar şəbəkəsinin Sumqayıt filialında "Kredit mütəxəssisi” kimi çalışıb. O,
07.01.2020--04.09.2020-ci il tarixlərində Kapital Bankın "Birkart Bank olmayan
Kredit Təşkilatı” MMC-nin 20 saylı filialının müdiri vəzifəsində işləyib.
----
AİLƏ:Allahverdiyevlər ailəsi 4 nəfərdən ibarət olub: ata, ana, bir bacı və bir
qardaşdan. Ata və ana hər zaman işləməklə ailənin təlabatlarını ödəməyə,
uşaqların düzgün, əxlaqlı, vicdanlı tərbiyə olunmasında əllərindən gələni etməyə
çalışıblar. Və istədiklərinə də nail olublar.
Hicran
xanım Sumqayıt şəhərində Regional Təhsil şöbəsində çalışmaqla yanaşı, böyük
sevgiylə ailə qayğıları ilə məşğul olub. Ailənin qız övladı Günay ailə həyatı
qurub. Vüsalı isə anası heç cürə evləndirməyə razı sala bilmirdi. Ailədə evlənməkdən,
toydan söz düşəndə. Vüsal hamının sözünü yarımçıq qoyar və bircə kəlmə deyərdi
ki, "yaxşı olar”. Onun üçün Vətən sevgisi hər kəsdən, hər şeydən üstün idi...
----
Vüsal
çox əliaçıq, mərd, səxavətli insan olub. Yumşaq qəlbli, kövrək olduğundan, zəif
və gücsüzlərə hər zaman yazığ gələrdi. İmkanı daxilində imkansız, kasıb ailələrə
köməklik göstərərdi. 2019-2021-ci illərdə dünyanı cənginə almış koronavirus
pandemiyası zamanı xəstə uşaqlara yardım etmək üçün qanvermə aksiyaları təşkil edər, dostları və sinif
yoldaşları ilə gedib könüllü qan verərdi. Uşaqları böyük məhəbbətlə sevərdi.
Vüsalın
çox etibarlı, sədaqətli dostları olub. O, həmişə deyərdi: "Kişiyə ürək, dosta kürək, bayrağa dirək yaraşır!”. Özü də dost
kimi, əsl dost idi. Oxuduğu, çalışdığı hər yerdə gözəl xasiyyətinə, ünsiyyətcilliyinə
görə, əhatəsi geniş olardı. Elə o, etibarlı dostlarla dəfələrlə vəsait
toplayaraq imkansız ailələrin problemlərini həll etməyə çalışıb. Xeyirxahlıq
Vüsalın ruhən rahatlığı idi.
Boş
zamanlarında dostları ilə gəzməyə, həvəskar kimi idmanla məşğul olmağa üstünlük
verərdi. Turnikdə idman hərəkətləri ilə məşğul olmaqla, həm sağlamlığına, həm də
bədəncə formada olmasına fikir verərdi. Evdə özünün xüsusi idman alətləri də
var idi: dantellər, ştanqa, boks kisəsi
və əlcəyi.
14.07.2020-ci
ildə Tovuz hadisələri zamanı general-mayor Polad Həşimovun şəhidliyindən sonra,
Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Qubadlı rayon şöbəsinə müraciət edir
və ön cəbhəyə getmək üçün adını könüllülərin siyahısına yazdırır. Döyüş əhval-ruhiyyəsində
olan vətənpərvər gənc 2020-ci ilin sentyabr ayında öz ərizəsi ilə işdən çıxır. O, ailənin tək oğlu olmasına baxmayaraq, işindən, hər cür şəraitindən,
gələcəyindən, arzularından imtina edərək, Vətənin müdafiəsinə hazır olur.
Hobbisi
kitab oxumaq olan Vüsal, Türkiyədən Hüseyn Nihal Atsızın kitablarını sifariş
vermişdi. Türk tarixini çox sevərdi. Demək olar ki, türkçü bozqurd idi. Ən çox
Şəmistan Əlizamanlının və türklərin vətənpərvərlik ruhda olan mahnılarına qulaq
asardı. Bir də Azərinin "Çırpınırdı Qara dəniz” mahnısını çox sevərdi. Sanki bu
mahnılar onun üçün "Ana laylası” idi. Bu
mahnılarla yatar, bu mahnılarla durardı. Turan Birliyinin yaranması,
Turançılıq, Turan ordusu ilə bərabər, işğal olunmuş torpaqlarımızın azad
olunması, türkün dünyada hökmranlıq eləməsi, Türkün hakimiyyəti məslələri ən
böyük amalı, ən böyük arzusu, ən böyük istəyi olub.
Vüsalın
yaradıcılıq qabiliyyəti də olub. Hərdən şeir də yazıb. Türk Ordusunun Suriya ərazisində
apardığı "Zeytun budağı” əməliyyatı zamanı cənab Rəcəb Təyyip Ərdoğana şeir də
həsr etmişdi və bu şeir sosial şəbəkələrdə reytinq qazanmışdı.
27
Sentyabr 2020-ci ildə Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin əks-hücumuyla II Qarabağ
müharibəsi başlayır, bütün Azərbaycan ayağa qalxır. Hər
kəs Vətəni yağı düşməndən azad etmək üçün silaha sarılır.
01.10.2020-ci
il tarixində cəbhəyə yola düşən könüllülərin arasında
Vüsal da nurlu simasıyla diqqəti çəkir. O, əvvəlcə Ağcabədi rayonunda olur,
daha sonra Çəbrayıl istiqamətində gedən döyüşlərə qatılır.
Vüsal
həmlə bölüyünün tərkibində olmaqla, düşmənə qarşı cəsarətlə döyüşür. 4 gün
mühasirədə qaldıqları zaman yaralı və şəhidlərimizi döyüş mövqeyindən kənarlaşdırmağa
müvəffəq olur. Yaralı konmandirini çıxardan vaxt, komandiri Vüsala onu buraxıb
getməsini tapşırır. Vüsalın komandirinə cavabı
"ya ikimiz bir yerdə şəhid olacağıq, ya da buradan bir yerdə çıxacayıq!”olur.
Azərbaycanın
qorxmaz cəngavəri, igid oğlu Vüsal Allahverdiyev daha sonra Füzuli rayonunun Seyidəhmədli
kəndi uğrunda gedən döyüşlərdə iştirak edir. Cəbrayıl, Xocavənd rayonları
istiqamətində aparılan ağır əməliyyatlarda düşmənə qarşı mərdi-mərdanə döyüşür.
Qəlbi
təmiz, nur simalı, üzündən təbəssüm, qəlbindən Vətən eşqi əskik olmayan qəhrəmanımız döyüşqabağı hamını ruhlandıraraq deyirdi: "Bir işin sonu şəhidlikdirsə, o işdən niyə
qorxmalıyıq?!”. Ölümün gözünə dik baxan, Şəhidliyin ən uca zirvə olduğunu qəbul
edən Vüsal, nə olacağını düşünməyərək yenə öz pozitiv enerjisi ilə
silahdaşlarına həyan, dəstək olmağa çalışırdı.
Əslində,
dədə-baba yurdu Qubadlının düşmən tərəfindən viran qoyulması ilə barışmayan
Vüsalın düşmənə qarşı nifrəti minqat olsa da, o, özünü cilovlamağı bacarırdı.
Döyüş yoldaşlarına stimiul verməyə çalışırdı. O, ruhdan düşməyərək, Qələbə əzmi
ilə vuruşur, yoldaşlarının da nikbin, yüksək əhval-ruhiyyədə olamalarını
arzulayır, öz nurundan onlara da ötürürdü.
Vətənpərvərlik
bu nəsildə kökdən gəlmə olub. Vüsalın atası Tahir Allahverdiyev I Qarabağ
müharibəsi veteranı, dayısı Akif Alıyev və əmisi, ehtiyatda olan zabit Mahir
Allahverdiyev isə I Qarabağ savaşının qaziləri idilər. Mahir A. həmçinin II
Qarabağ – Vətən müharibəsində də könüllü iştirak etmişdi. Ailə bir yerə yığışanda hər zaman Qubadlıda keçən günlərdən,
keçilən döyüş yolundan söz açılardı. Vüsal bu söhbətlərin sonunda "mən böyüyüm, özüm Qarabağda döyüşüb, Qubadlımıza bayrağımızı
sancacam” deyərdi.
30.10.2020-ci
ildə Xocavənd istiqamətində hücum zamanı, Azərbaycan Ordusunun mübariz əsgəri
Vüsal Allahverdiyev döyüş yoldaşlarını xilas etmək üçün, özünü düşmən tərəfin
partlatmaq istədiyi mərminin üstünə atır. Bu zaman cəsur döyüşçü qəhrəmancasına
həlak olaraq Allah dərgahında ən uca məqana -Şəhidlik Zirvəsinə ucalır.
Azərbaycanın
qeyrətli oğlu Vüsal Allahverdiyev 31 oktyabr 2020-ci ildə Sumqayıt Şəhidlər
Xiyabanında dəfn olunur.
Azərbaycan
Silahlı Qüvvələrinin məğrur, qorxmaz, cəsur döyüşçüsü, 32 yaşlı nur simalı əsgər
Allahverdiyev Vüsal Tahir oğlu ölümündən sonra, Azərbaycan Respublikasının
prezidenti İlham Əliyevin müvafiq Sərəncamları ilə, "Vətən uğrunda”, "Döyüşdə fərqlənməyə görə”, "Füzulinin azad olunmasına
görə” medalları ilə təltif olunub.
Ruhun şad olsun, Cənnətməkan Şəhidim!!!
-------------------------------
RZAYEV
MƏHƏMMƏDNADİR İLQAR oğlu
(MAHHXHQ, Əsgər)
RZAYEV MƏHƏMMƏDNADİR İLQAR oğlu 18 noyabr 1994-ci ildə Sumqayıt şəhərində anadan
olub. Dünyaya gələn körpəyə, 1994-cü ilin yanvar ayının 20-də Füzuli uğrunda
gedən döyüşlərdə qəhrəmancasına şəhid olmuş əmisi Nadirin adı qoyulub.
M.Rzayev
2001-ci ildə əmisinin də məzun olduğu Sumqayıt şəhər 17 saylı tam orta məktəbin
1-ci sinifinə qədəm qoyur. Hələ uşaqlıqdan idmana maraq göstərən MəhəmmədNadir
idmanın "Cüdo”, "Qaydasız döyüş” kimi bir sıra növləri ilə məşğul olur. Yuxarı
siniflərdə oxuyanda bütün marağı hərb sahəsinə yönəldiyindən, bu sənətə yiyələnmək
üçün yalnız bu barədə düşünür...
M.Rzayev
2011-2014-cü illərdə 4 saylı Peşə Liseyində təhsil alır.
03.06.2014-cü
ildə Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin Sumqayıt Şəhər
İdarəsi tərəfindən M.Rzayevə həqiqi hərbi xidmətə getmək üşün Çağırış vərəqəsi
gəlir. O, 03.06.2014-cü il tarixdə böyük coşqu və ruh yüksəkliyi ilə Gədəbəy
rayonunda yerləşən "N” saylı hərbi hissəyə yollanır. Andiçmədən sonra da burada
xidmətinə davam edir.
Xidməti
dövründə nizam-intizamı ilə seçilən, verilən tapşırıqları vaxtında, düzgün icra
edən MəhəmmədNadir rəhbərliyin və yoldaşlarının rəğbətini qazanır.
M.Rzayev
2016-cı ilin avqust ayında xidmət müddəti bitdikdən sonra, uşaqlıq arzusunu reallaşırmaq,
əmisinin qısasını mənfur düşməndən almaqüçün hərbiçi sənətinin sahibi olmağa qərar verir. Bu məqsədlə, o, ərizə
ilə Müdafiə Nazirliyinə müraciət edir. Müraciəti müsbət qarşılanan gənc, Azərbaycan
Silahlı Qüvvələrində xidmətə başlayır. Yenidən ucqar sərhəd bölgəsində - Gədəbəy
rayonunda yerləşən hərbi hissədə xidmətdə olmaqla, Vətənin müdafiəsində durur.
Bu müddət ərzində o, "kəşfiyyatçı”, "rabitəçi” kurslarını bitirir və "rabitəçi-kəşfiyyatçı”
kimi” xidmət göstərir.
2020-ci
ilin iyul ayında Bakıya, Abşeron rayonunun Pirəkəşkül qəsəbəsində yerləşən "N”
saylı hərbi hissəyə ezam olunaraq, fəaliyyətini burada davam etdirir. Tovuz
döyüşlərindən hiddətlənən gənc əsgər, Polad Həşimovun və silahdaşlarının
ölümündən çox sarsılır. General-mayor Polad Həşimov MəhəmmədNadirin qərargah rəisi
olmuşdu. Elə onun göstərişi ilə də M.Rzayev Bakıya ezam olunmuşdu.
M.Rzayev
hələ uşaqlıqdan xoş xasiyyəti, mehribanlığı, təlim-tərbiyəsi ilə hər kəsin
sevimlisinə çevrilmişdi. Mərd, gözütox, bir tikəsini bölüşməyə hazır olan, səxavətli
biri idi. Böyüdükcə qəlbində yuva qurmuş vətənpərvərlik və xeyirxahlıq hissləri
də artmağa başlayırdı.
Təbiətcə
qayğıkeş, diqqətcil, ünsiyyətcil olan MəmmədNadirin ən əsas xüsusiyyətlərindən biri, onun ailəcanlı,
qohumcanlı olması idi. Qohum-əqrabanı oxutdurmaq, təhsilli görmək istəyirdi.
Hamıya köməklik etməyə çalışırdı. İmkanı olsaydı, imkansız qohumlara da özü
baxardı. MəhəmmədNadirin ürəyinin böyüklüyündən idi ki, o, əksər qohum-əqrabaya
bacardığı qədər maddi və mənəvi yardım göstərirdi. Və bütün bunları təmannasız edir, heç "sağ
ol” da gözləmirdi.
Dostcanlı
olan gəncin gözəl keyfiyyətlərinə görə, hər zaman əhatəsində çoxlu
dost-tanışları olardı. Dostdan ötrü özünü hər zaman irəli atmağa hazır idi.
Azərbaycan
Ordusunun cəsur əsgəri M.Rzayev II Qarabağ müharibəsinin ilk günündən Azərbaycanın
ərazi bütövlüyü və torpaqların azadlığı uğrunda gedən döyüşlərə qatılır.
Əmisinin qisası hissiylə alışıb-yanan gənc, döyüş tapşırığını peşəkarcasına
yerinə yetirirdi. 50-yə yaxın şəhid və yaralını neytral zonadan çıxarmış, tank əleyhinə
idarə olunan raketi istifadə edə bilən yeganə kəşfiyyatçı olaraq, yeni döyüşə
girmiş könüllülərə rəhbər olmuş, onlara silahlardan istifadə qaydasını,
texniki-taktiki xüsusiyyətlərini öyrətmiş, bir çox bacarıqları aşılamış, döyüşə
ruhlandırmışdı.
MəhəmmədNadir gördüyünü tez götürmə qabiliyyətinə, güclü
yaddaşa, öyrətmə bacarığına malik idi.
Onun ən çətin postların azad olunmasında müstəsna rolu olmuşdu. Düşməndən ələ keçirdiyi qənimətin -
silah-sursatın texniki-taktiki xüsusiyyətlərini tez bir zamanda öyrənərək, digər
yoldaşlarına öyrətmiş, düşməni öz silahları ilə məhv etmişdi.
M.Rzayev
neçə gün tək, ac-susuz qaldığı zaman ərzində də şəhid yoldaşlarının nəşini
qorumuş, düşmənin əlinə keçməməsi üçün
onları qoyub getməmişdi. Hətta komandirlərinin girməyə çəkindiyi postlara belə,
irəlidə olmaqla özü birinci daxil olmuşdu.
Xidməti
zamanı döyüş meydanından, hətta ən keçilməz, ağır mövqelərdən yaralıların
çıxarılmasında göstərdiyi igidliyə görə, komandanlıq tərəfindən mükafat olaraq,
adı medal verilməsi üçün tərtib olunan siyahıya yazılır. Hər zaman döyüşə
hazırlıqlı: Kalaşnikov avtomatı, qumbara və diğər silah-sursatlarla gedən cəsur
döyüşçü şəxsi heyət arasında "Rembo” ləqəbi ilətanınmışdı.
Oktyabrın
16-sı 2020-ci ildə yeni döyüş tapşırığı verilir. Yenə də döyüşə gedən birincilərin
arasında MəhəmmədNadir olur. Bu döyüş ən ağır əməliyyatlardan biri saylırdı.
Füzuli
istiqmətində qızğın döyüşlər başlayır. İgidimiz bütün döyüş əməliyyatlarında
olduğu kimi, burada da düşmənə qarşı amansızcasına, mərdliklə savaşır. "Qanlı dərə”
adlanan ərazidə yaralanmasına
baxmayaraq, özündə güc tapıb yaralı döyüş yoldaşına kömək etmək üçün irəli
atılır. Cəsur döyüşçü silahdaşının həyatını
xilas etsə də, xeyli qan itirdiyindən döyüş meydanındaca şəhadətə qovuşur...
Döyüş
meydanında tanınmaz halda olan MəhəmmədNadiri, 12 il bundan qabaq, ürəyinə və
ağlına hakim olan Vətən sevgisi ilə, döydürdüyü, kürəyini tam əhatə edən
"Aypara-ulduz” tatosu ilə tanımışdılar. Silahdaşlarının dediyi kimi: "On nəfər Nadir kimi oğul olsaydı, müharibə
44 günə yox, iki həftəyə bitərdi”.
İgidimizin
əmisi Rzayev Nadir 1994-cü ildə yanvarın 20-də I Qarabağ müharibəsi zamanı
Füzuli uğrunda gedən döyüşlərdə şəhid olmuşdu. Onun ölümündən 9
ay sonra MəhəmmədNadir dünyaya gəlmişdi. Nadiri yaşatmaq üçün ailə onun adını
anadan olmuş körpəyə qoymuşdu. Məhəmmədnadir də II Qarabağ müharibəsində şəhid
oldu. Hər ikisi oxşar taleyi yaşadılar, hər ikisi də Füzuli bölgəsində şəhid oldu. Və hər iki qəhrəman bu
gün Sumqayıt Şəhidlər Xiyabanında uyuyur...
"Torpaq uğrunda ölən varsa, Vətəndir!” deyiblər. Əmi və qardaşoğlu elə bu VƏTƏN üçün heç
nədən çəkinmədən, qorxmadan, ölümün gözünə dik baxaraq canlarından, qanlarından
keçdilər, Azərbaycanın azadlığı, bütövlüyü, parlaq gələcəyi naminə!!!
İgidimizin
cəmi 26 yaşı vardı. Sevib-sevilən, ailə qurub, övlad sahibi olan vaxtı idi. Hər
cür şəraitinin olmasına baxmayaraq, o, uşaqlıq arzusunu gerçəkləşdurərək hərbiçi
oldu. Müharibəyə gedib əmisinin, bütün şəhidlərin,
namusu, ləyaqəti tapdalanmış qız-gəlinlərin, yurd-yuvalarından didərgin,
"qaçqın”, "köçkün” düşmüş torpaq həsrətli
insanların qisasını aldı. Şücaəti ilə Azərbaycanın
QƏLƏBƏ, ZƏFƏR tarixinə adını Qızıl hərflərlə yazdıran MəhəmmədNadir Rzayev ŞƏHİDLİK
ZİRVƏSİnə ucalmaqla Rzayevlər ailəsini qürurlandırdı!
Qəhrəmanımızın
nəşi yalnız 17 gündən sonra neytral ərazidən götürülərək Sumqayıt şəhərinə gətirilir.
Azərbaycan
Ordusunun məğrur, cəsur, qorxmaz əsgəri MəmmədNadir Rzayev 31 oktyabr 2020-ci il tarixində Sumqayıt Şəhidlər
Xiyabanında dəfn olunur.
Azərbaycan
Silahlı Qüvvələrinin qəhrəman, igid əsgəri, 26 yaşlı MAXE rabitəçi-kəşfiyyatçı
Rzayev MəhəmmədNadir İlqar oğlu ölümündən sonra, Azərbaycan Respublikasının
prezidenti İlham Əliyevin müvafiq Sərəncamlarına əsasən,"Vətən uğrunda”, "Füzulinin azad olunmasına görə” medaları ilə təltif
olunub.
Ruhun şad olsun, Cənnətməkan Şəhidimiz!
Aygün Hacıyeva,
AJB, AYB, AAB-nin üzvü
Xəbərdən istifadə edərkən istinad etmək vacibdir.